Dan Colen - Blowin' in the Wind
Download Press Release PDF (38 Kb)
Greek Version PDF (148 Kb)

[Scroll down for Greek version / Ελληνικά στο τέλος της σελίδας]  

There ain't too much I can say about this song except that the answer is blowing in the wind. It ain't in no book or movie or TV show or discussion group. Man, it's in the wind-and it's blowing in the wind. Too many of these hip people are telling me where the answer is but oh I won't believe that. I still say it's in the wind and just like a restless piece of paper it's got to come down some...But the only trouble is that no one picks up the answer when it comes down so not too many people get to see and know...and then it flies away.
—Bob Dylan

Gagosian Gallery is pleased to present an exhibition of new work by Dan Colen.

Colen's art combines the intensity of real life with reflection on the subjects of immanence and belief, taking up with the extant objects encountered along his wandering path in order to revitalize the very stuff and syntax of painting. In his painting exhibition "Trash" (2011), he tapped into the individual histories of abject materials, exposing their latent energies as painting tools, vestigial imprints, and physical elements that often remain attached to the canvas after the painting process. These fervid paintings readdressed mid-century painterly investigations of gravity and the flatbed picture plane, but unlike his predecessors' radical experiments where the paint or repurposed objects equaled the sum total of the work, Colen employed the spirited debris of the street—a flip-flop, a paint can, rags, string, bottles, a tire, and so on--as the means by which to move paint around on the canvas until they both—the tool and the medium—came to rest.

"Blowin' in the Wind" advances this investigation in three related groups of new work that were each once part of the process of the Trash paintings. The first uses pages from a nudie calendar; having fallen away from the surface of a Trash painting, here the remnant seductive pin-ups have been further manipulated with paint and pasted trash to create interplay between control, chaos, beauty and abjection. The second is a grouping of collages that use mismatched letters cut out of stained, smeared wrappers and packaging to spell out the word GOD—desperate, scurrying evocations of the supreme being and embodiment of ultimate faith. The third is a selection of readymade trash objects. Suspended from the wall, their proximate relationships deliver a striking aesthetic depth. A yellow mop bucket, a McDonald's food bag, and an umbrella handle indicate the mediating plane of the canvas where a canvas no longer exists. Commonplace items, which Colen initially used as mark-making tools in the Trash series, become autonomous fetishes alluding to formalist assemblage. The beauty of each object resides in the physical manifestations of history—torn, mangled, and flecked with paint. Thus Colen continues to cultivate the marriage of spectacle and pure chance in relation to the materiality of the readymade and Modernist object and its aesthetic transcendence.

Dan Colen was born in New Jersey in 1979. He graduated with a BFA in Painting from the Rhode Island School of Design in 2001. Exhibitions include the 2006 Whitney Biennial, New York; "USA Today," The Royal Academy, London (2006); "Defamation of Character," PS1 Contemporary Art Center, Long Island, New York (2006); "Fantastic Politics," The National Museum of Art, Architecture and Design, Oslo (2006); "Skin Fruit: Selections from the Dakis Joannou Collection," The New Museum, New York (2010); "Peanuts," Astrup Fearnley (2011); and "In Living Color," the FLAG Art Foundation, New York (on view until May 19, 2012).

For further inquiries please contact the gallery at [email protected] or at +


«Δεν μπορώ να πω και πολλά πράγματα γι' αυτό το τραγούδι εκτός του ότι η απάντηση ταξιδεύει με τον άνεμο. Δεν θα τη βρούμε μέσα σε κανένα βιβλίο, ούτε σε ταινία ούτε σε τηλεοπτική εκπομπή ούτε και σε καμιά ομάδα συζήτησης. Στον άνεμο βρίσκεται φίλε μου - και πετάει με τον άνεμο. Πολλοί μοδάτοι τύποι μού λένε πού βρίσκεται η απάντηση, αλλά όχι, δεν τους πιστεύω εγώ. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι ταξιδεύει με τον άνεμο, και όπως ακριβώς κι ένα φύλλο χαρτί που πάει κι έρχεται στον αέρα, έτσι κι αυτή κάποια στιγμή θα προσγειωθεί... Αλλά το πρόβλημα είναι ότι κανένας δεν σκύβει να την πιάσει την απάντηση όταν τελικά πέσει κάτω, οπότε δεν είναι πολλοί οι άνθρωποι που θα την μάθουν... και μετά αυτή πετάει ξανά και φεύγει...».

Η Gagosian Gallery παρουσιάζει την έκθεση Blowin' in the Wind με νέα έργα του Αμερικανού καλλιτέχνη Dan Colen.

Η τέχνη του Colen συνδυάζει την ένταση της πραγματικής ζωής με τον στοχασμό πάνω στις έννοιες του έμφυτου και της πίστης, εμβαθύνει στην αισθητική πλευρά της καθημερινότητας του πεζοδρομίου για να δώσει νέα πνοή στο υλικό και στο συντακτικό της ζωγραφικής. Στην έκθεση Trash (2011) εστίασε πάνω σε μεμονωμένες ιστορίες διαφόρων ταπεινών υλικών και αντικειμένων, αναδεικνύοντας τη δυνατότητά τους να χρησιμοποιηθούν σαν εργαλεία ζωγραφικής, σαν υπολειμματικά αποτυπώματα, και σαν στοιχεία που παραμένουν προσκολλημένα πάνω στον καμβά μετά τη ζωγραφική διαδικασία. Με αυτά τα γεμάτα πάθος έργα επαναδιαπραγματεύτηκε τις καλλιτεχνικές έρευνες των μέσων του περασμένου αιώνα με αντικείμενο τη βαρύτητα και την επίπεδη επιφάνεια των ζωγραφικών έργων, αλλά σε αντίθεση με τα ριζοσπαστικά πειράματα των προκατόχων του κατά τα οποία η μπογιά ή τα αντικείμενα που χρησιμοποιούνταν με διαφορετικό τρόπο απ' ό,τι ήταν αρχικά προορισμένα στην ουσία αποτελούσαν το σύνολο του έργου, ο Colen χρησιμοποίησε τα απομεινάρια που έβρισκε στον δρόμο -μια σαγιονάρα, ένα κουτί από μπογιά, κουρέλια, κλωστή, μπουκάλια, μία ρόδα, και τα παρόμοια—ως τα μέσα που του έδιναν τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί την μπογιά πάνω στον καμβά μέχρις ότου και τα δύο—το εργαλείο και το μέσο- να φτάσουν στο σημείο να ενωθούν.

Η έκθεση Blowin' intheWind εξελίσσει την έρευνα αυτή μέσα από τρεις συγγενικές ομάδες νέων έργων, το καθένα από τα οποία αποτελούσε κάποτε κομμάτι της διαδικασίας των ζωγραφικών έργων της σειράς Trash. Στην πρώτη χρησιμοποιεί σελίδες από το ημερολόγιο PirelliNudes του TerryRichardson. Τα σαγηνευτικά μοντέλα τα έχει παραποιήσει με μπογιά και έχει επικολλήσει σκουπίδια για να δημιουργήσει μία αλληλεπίδραση μεταξύ του ελέγχου, του χάους, της ομορφιάς και της ταπείνωσης. Η δεύτερη είναι μια ομαδοποίηση μερικών κολάζ στα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί διαφορετικά μεταξύ τους γράμματα, κομμένα από λεκιασμένα, βρόμικα χαρτιά περιτυλίγματος και συσκευασιών για να σχηματίσουν τη λέξη GOD (θεός), μια τολμηρή επίκληση στο υπέρτατο ον και την ενσάρκωση της απόλυτης πίστης. Η τρίτη είναι μία επιλογή από readymades που έχει βρει στα σκουπίδια. Καθώς κρέμονται από τον τοίχο, οι πολύ κοντινές σχέσεις που δημιουργούνται μεταξύ τους πετυχαίνουν ένα εντυπωσιακό αισθητικό βάθος. Ένας κίτρινος κουβάς για σφουγγάρισμα, μία σακούλα στην οποία βάζουν το φαγητό στα McDonald's, και η λαβή μιας ομπρέλας υποδηλώνουν το ενδιάμεσο επίπεδο του καμβά, όπου όμως δεν υπάρχει πλέον καμβάς. Κοινά αντικείμενα, τα οποία ο Colen τα χρησιμοποιούσε αρχικά ως εργαλεία για τη σειρά Trash, γίνονται τώρα αυτόνομα φετίχ που παραπέμπουν σε τυπολατρική συναρμολόγηση. Η ομορφιά κάθε αντικειμένου βρίσκεται μέσα στις υλικές εκφάνσεις της ιστορίας - σκισμένη, πετσοκομμένη και διάστικτη με μπογιά. Με αυτόν τον τρόπο ο Colen εξακολουθεί να καλλιεργεί το πάντρεμα του θεάματος και του τυχαίου σε συνάρτηση με την υλική πλευρά του readymade και μινιμαλιστικού αντικειμένου και της αισθητικής του υπερβατικότητας.

Ο DanColen γεννήθηκε στο Νιου Τζέρσι το 1979. Πήρε πτυχίο ζωγραφικής από το Rhode Island School of Design το 2001. Στις εκθέσεις του συμπεριλαμβάνονται μεταξύ άλλων: Whitney Biennial το 2006 στη Νέα Υόρκη, USA Today, The Royal Academy, Λονδίνο (2006), Defamation of Character, PS1 Contemporary Art Center, Long Island, Νέα Υόρκη (2006), Fantastic Politics, The National Museum of Art, Architecture and Design, Όσλο (2006), Skin Fruit: Selections from the Dakis Joannou Collection, The New Museum, Νέα Υόρκη (2010), Peanuts, Astrup Fearnley (2011), και In Living Color, the FLAG Art Foundation, Νέα Υόρκη (ανοιχτή έως τις 19 Μαΐου 2012).

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε στο [email protected] ή στο +